ഉമ്മയുടെ ഓർമ്മകളിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞ്

ഇറാനിലെ മിനാബ് നഗരത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു ചെറിയ പ്രൈമറി സ്കൂൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ ചിരികളും സ്വപ്നങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്നവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു മൂന്നാം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥിയായ മിഖായേൽ മിർദൊറാഗി. എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയോടെ നടക്കാറുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കൊച്ചു മകൻ.

ഒരു ദിവസം അവന്റെ കഥ ഒരു ഉമ്മയുടെ ഹൃദയം തകർക്കുന്ന ഓർമ്മയായി മാറുമെന്ന് അന്ന് ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല.

ദുരന്തത്തിന് മുൻപുള്ള രാത്രി

ആ ദുരന്തം സംഭവിക്കുന്നതിന് മുൻപുള്ള രാത്രി മറ്റേതൊരു സാധാരണ ദിവസത്തെയും പോലെ തന്നെയായിരുന്നു.

വീട്ടിൽ അത്താഴം തയ്യാറായിരുന്നു.
ഉമ്മ സ്നേഹത്തോടെ ഭക്ഷണം വിളമ്പി. മിഖായേൽ ശാന്തമായി ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അൽപം ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം അവൻ തന്റെ ഉമ്മയെ നോക്കി.
ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.

മന്ദമായി അവൻ പറഞ്ഞു:

“ഉമ്മാ… ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ ഭക്ഷണത്തിന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയുണ്ട്.”

ഉമ്മ ഒന്നു അമ്പരന്നു.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു:

"എന്താണ് മോനെ നീ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഇതിന് മുമ്പൊരിക്കലും നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ."

പക്ഷേ ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ തന്റെ കുഞ്ഞ് ഒരു വലിയ യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്ന് ആ ഉമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

പ്രാർത്ഥന നിറഞ്ഞ ഒരു രാത്രി

ആ രാത്രി മിഖായേൽ പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങാൻ പോയില്ല.

അവൻ ഏറെ നേരം പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ശാന്തമായി ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്തു.

അപ്പോൾ അത് ഒരു സാധാരണ രാത്രി പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഓർക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കം പോലെയായിരുന്നു.

അവസാന ചിത്രം

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ മിഖായേൽ ഉമ്മയോട് ഒരു ചെറിയ അഭ്യർത്ഥന പറഞ്ഞു.

അവൻ പറഞ്ഞു:

“ഉമ്മാ… എന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കൂ.”

ഉമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ ചിത്രം എടുത്തു.

അപ്പോൾ അവൾ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല —
ആ ഫോട്ടോ തന്നെ തന്റെ മകന്റെ അവസാന ചിത്രം ആയി മാറുമെന്ന്.

അവൻ പറയാറുണ്ടായിരുന്ന വാക്കുകൾ

മിഖായേൽ പലപ്പോഴും ഒരു കാര്യം പറയാറുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയും:

"എന്റെ പേര് മിഖായേൽ എന്നാണ്. മിഖായേൽ എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ മാലാഖ എന്നാണ് അർത്ഥം. ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അത് നിറവേറ്റിത്തരാം."

അവൻ ഇത് പറയുമ്പോൾ ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നവർ എല്ലാവരും ചിരിക്കും.

ഒരു കുട്ടിയുടെ നിർമലമായ വിശ്വാസം മാത്രമായിരുന്നു അത്.

ദുരന്തം

പിന്നീട്… ഒരിക്കലും സംഭവിക്കരുതായിരുന്ന ഒരു ദുരന്തം സംഭവിച്ചു.

കുട്ടികൾ പഠിച്ചിരുന്ന, ചിരിച്ചിരുന്ന, സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടിരുന്ന ആ സ്കൂളിന് നേരെ ആക്രമണം നടന്നു.

മിസൈലുകൾ സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തെ തകർത്തു.

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു എല്ലാം മാറിപ്പോയി.

പൊലിഞ്ഞുപോയത് ഒരു സ്കൂൾ മാത്രമല്ല…

അനവധി നിർമലമായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും ഭാവികളും ആയിരുന്നു.

അവരിൽ ഒരാൾ… മിഖായേൽ.

ഒരു ഉമ്മയുടെ വാക്കുകൾ

ഇന്ന് ആ ഉമ്മ തന്റെ മകനെ ഓർത്ത് പറയുന്നത് ഇത്രയേ ഉള്ളൂ:

“ദൈവം അവനെ അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചിരിക്കണം… അതുകൊണ്ടാവാം അവനെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചത്.”

ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു അമ്മയുടെ നിശബ്ദ വേദന ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഒരു പ്രാർത്ഥന

ഈ കഥ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ നിസ്സാരതയും ഒരു അമ്മക്കും മകനുമിടയിലെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴവുമാണ്.

ഈ കഥ വായിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും ഒരു ചെറിയ അഭ്യർത്ഥന മാത്രം:

ഒരു നിമിഷം എടുത്ത്
നിർമലമായ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഓർക്കുക.

മിഖായേലിനും…
അവനൊപ്പം പൊലിഞ്ഞുപോയ മറ്റു കുരുന്നുകൾക്കും വേണ്ടി ഒരു പ്രാർത്ഥന നടത്തൂ.

---

വീഡിയോ കാണാൻ:
https://youtube.com/shorts/darNpCt_huE?feature=share

---

എഴുതിയത്:
റഷീദ് തൊഴിയൂർ
Fusion Flicks Media

ഇതുപോലുള്ള ഹൃദയസ്പർശിയായ മനുഷ്യകഥകൾ അറിയാൻ ഞങ്ങളെ പിന്തുടരൂ.

#EmotionalStory
#DocumentaryStory
#HeartbreakingStory
#MotherAndChild
#HumanStories
#EmotionalShortFilm
#Storytelling