മണലാരണ്യത്തിലെ നാലാം പതിറ്റാണ്ട് ഒരു പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥ രചന: റഷീദ് തൊഴിയൂർ

 

മണലാരണ്യത്തിലെ നാലാം പതിറ്റാണ്ട്: 20-ാം വയസ്സിൽ സൗദിയിലേക്ക്, 60-ാം വയസ്സിൽ നാട്ടിലേക്ക്

അച്ഛനില്ലാത്ത കുടുംബം. ചെറുപ്പക്കാരായ സഹോദരങ്ങൾ. മുന്നിൽ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ.

ഇരുപതാം വയസ്സിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി സ്വന്തം നാടും വീടും വിട്ട് സൗദി അറേബ്യയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

സ്വന്തം ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനായിരുന്നില്ല ആ യാത്ര.

സഹോദരങ്ങളുടെ ജീവിതം രക്ഷിക്കാനായിരുന്നു.

ഇത് നാൽപ്പത് വർഷം നീണ്ട ഒരു പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ കഥയാണ്.

ഒരു കൊച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ സ്വപ്നം

ഇടുക്കിയിലെ ഒരു മലയോര ഗ്രാമം.

പച്ചപ്പും മലനിരകളും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ പ്രദേശം. ഒരു ചെറിയ ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്ന പഴയ ഓടിട്ട വീട്.

അവിടെ അവൾക്കൊപ്പം നാല് സഹോദരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

അച്ഛന്റെ അഭാവത്തിൽ കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം പതിയെ അവളുടെ ചുമലിലായി.

അന്ന് അവൾക്ക് പ്രായം വെറും 20 വയസ്സ്.

സ്വന്തം വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചും സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കേണ്ട പ്രായം.

പക്ഷേ അവളുടെ മുന്നിൽ മറ്റൊരു ചോദ്യമായിരുന്നു.

"എന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ ഭാവി എന്താകും?"

ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമായിരുന്നു സൗദിയിലേക്കുള്ള യാത്ര.

20-ാം വയസ്സിൽ മണലാരണ്യത്തിലേക്ക്

ഒരു ചെറിയ ബാഗുമായി അവൾ യാത്ര തിരിച്ചു.

ആദ്യമായി വിമാനത്താവളം കണ്ടു.

ആദ്യമായി വിമാനത്തിൽ കയറി.

ആദ്യമായി സ്വന്തം നാടിന് പുറത്തേക്ക്.

ഒടുവിൽ സൗദി അറേബ്യയിലെത്തി.

ഭാഷ അറിയില്ല.

നാട് പരിചയമില്ല.

ആളുകൾ അപരിചിതർ.

എന്നാൽ ഭയത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിലെ ഉത്തരവാദിത്വം.

അവൾ ജോലി ആരംഭിച്ചു.

മറ്റൊരു വീട്ടിലെ അടുക്കളയിൽ

രാവിലെ മറ്റുള്ളവർ ഉറക്കമുണരുന്നതിന് മുമ്പ് അവളുടെ ദിവസം ആരംഭിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ ജോലി.

വീട്ടുവൃത്തിയാക്കൽ.

പാത്രങ്ങൾ കഴുകൽ.

ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യൽ.

കുട്ടികളെ നോക്കൽ.

അങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും കടന്നുപോയി.

മാസം കഴിയുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തിൽ വലിയൊരു ഭാഗം നാട്ടിലേക്ക് അയച്ചു.

അത് അവളുടെ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്കായിരുന്നില്ല.

സഹോദരങ്ങളുടെ പഠനത്തിനും കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായിരുന്നു.

അവളുടെ ജീവിതം കാത്തുനിന്നില്ല

കാലം കടന്നുപോയി.

ഇടുക്കിയിലെ ആ ചെറിയ വീട്ടിലെ കുട്ടികൾ വളർന്നു.

പഠിച്ചു.

ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

വിവാഹങ്ങൾ നടന്നു.

ഒരു ദിവസം ആ ചെറിയ കുടുംബത്തിന് പകരം ഒരു പുതിയ വാർക്ക വീട് ഉയർന്നു.

വീടിന്റെ പടികളിൽ സഹോദരങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.

അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷങ്ങൾ വന്നു.

പക്ഷേ...

ആ സന്തോഷങ്ങളിൽ ഒരാൾ മാത്രം അകലെയായിരുന്നു.

അവരുടെ സഹോദരി.

സൗദിയിലെ ഒരു വീട്ടിൽ മറ്റുള്ളവർക്കായി ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന അവൾ.

സ്വന്തം ജീവിതം മാറ്റിവെച്ച സ്ത്രീ

അവൾ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല.

സ്വന്തമായി ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടാക്കിയില്ല.

അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം സഹോദരങ്ങളായിരുന്നു.

"നിനക്കും ഒരു ജീവിതം വേണ്ടേ?"

എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.

പക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു മറുപടി.

"ആദ്യം എന്റെ സഹോദരങ്ങൾ..."

അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നു.

ഒന്നാം പതിറ്റാണ്ട്.

രണ്ടാം പതിറ്റാണ്ട്.

മൂന്നാം പതിറ്റാണ്ട്.

ഒടുവിൽ...

നാലാം പതിറ്റാണ്ടും.

60-ാം വയസ്സിൽ

20 വയസ്സിൽ സൗദിയിലെത്തിയ പെൺകുട്ടിക്ക് ഇന്ന് 60 വയസ്സായി.

മുഖത്ത് പ്രായത്തിന്റെ രേഖകൾ.

മുടിയിൽ നര.

കൈകളിൽ വർഷങ്ങളായുള്ള അധ്വാനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ.

പക്ഷേ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ഇടുക്കിയിലെ വീട്.

അവൾ ജോലി അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്.

നാൽപ്പത് വർഷത്തെ പ്രവാസജീവിതത്തിന് വിരാമം.

ഇനി നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം.

വിടപറയാൻ വിമാനത്താവളത്തിൽ അവർ എത്തി

വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവളുടെ കൈപിടിച്ച് വളർന്നിരുന്ന കുട്ടികൾ ഇന്ന് മുതിർന്നവരാണ്.

അവർ അവളെ യാത്രയാക്കാൻ വിമാനത്താവളത്തിലെത്തി.

ഒരിക്കൽ അവൾ പരിചരിച്ചിരുന്ന ആ കുട്ടികൾ ഇന്ന് അവളുടെ മുന്നിൽ മുതിർന്ന മനുഷ്യരായി നിൽക്കുന്നു.

വിടപറയുന്ന നിമിഷത്തിൽ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു.

അവൾ ഒരു വീട്ടുജോലിക്കാരി മാത്രമായിരുന്നില്ല.

ആ കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു.

നാൽപ്പത് വർഷം ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ച ഓർമ്മകൾ ഒരു നിമിഷത്തിൽ കണ്ണിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തി.

ആ കണ്ണുനീരിൽ ഒരു ജീവിതമുണ്ടായിരുന്നു

അവളുടെ കണ്ണുനീരിൽ ദുഃഖം മാത്രമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അതിൽ...

40 വർഷത്തെ ഓർമ്മകളുണ്ടായിരുന്നു.

വിട്ടുപോയ യൗവനമുണ്ടായിരുന്നു.

കുടുംബത്തിനായി മാറ്റിവെച്ച സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

സഹോദരങ്ങളുടെ വിജയത്തിന്റെ സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.

മറ്റൊരു വീട്ടിലെ കുട്ടികളെ സ്വന്തം കുട്ടികളെപ്പോലെ നോക്കിയ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ...

സ്വന്തം മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിന്റെ സന്തോഷവും.

ഇനി അവൾക്ക് പോകേണ്ടത് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കാണ്

വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്ന് അവൾ വീണ്ടും ഒരു വിമാനത്തിൽ കയറുന്നു.

ഇത്തവണ യാത്രയുടെ ലക്ഷ്യം മറ്റൊന്നാണ്.

20-ാം വയസ്സിൽ അവൾ സൗദിയിലേക്ക് വന്നത് ഒരു കുടുംബത്തെ താങ്ങാനായിരുന്നു.

60-ാം വയസ്സിൽ അവൾ മടങ്ങുന്നത്...

സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക്.

വിമാനത്തിന്റെ ജനാലയ്ക്കരികിലെ സീറ്റിൽ അവൾ ശാന്തമായി ഇരിക്കുന്നു.

താഴെ മേഘങ്ങൾ.

മുന്നിൽ നീണ്ട യാത്ര.

കണ്ണുകളിൽ ഓർമ്മകൾ.

ഒരുപക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം മാത്രം:

"നാൽപ്പത് വർഷം എത്ര വേഗത്തിലാണ് കടന്നുപോയത്?"

ചില ജീവിതങ്ങൾ വാർത്തകളാകാറില്ല

നമ്മുടെ ചുറ്റും ഇത്തരത്തിലുള്ള എത്രയോ ജീവിതങ്ങളുണ്ട്.

സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് കുടുംബത്തിനായി വിദേശത്തേക്ക് പോയവർ.

സ്വന്തം മക്കളുടെ ബാല്യം പോലും കാണാതെ ജോലി ചെയ്തവർ.

സഹോദരങ്ങളുടെ പഠനത്തിനും വിവാഹത്തിനും വേണ്ടി ജീവിതം മാറ്റിവെച്ചവർ.

അവരുടെ കഥകൾ പലപ്പോഴും വലിയ വാർത്തകളാകാറില്ല.

പക്ഷേ...

അവരുടെ ത്യാഗങ്ങളിലാണ് പല കുടുംബങ്ങളുടെയും ഇന്നത്തെ സന്തോഷം പണിതുയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇത് അത്തരമൊരു സ്ത്രീയുടെ കഥയാണ്.

20-ാം വയസ്സിൽ സൗദിയുടെ മണ്ണിൽ കാലുകുത്തിയ ഒരു പെൺകുട്ടി...

60-ാം വയസ്സിൽ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന ഒരു അമ്മ.

നാൽപ്പത് വർഷം.

ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം.

മണലാരണ്യത്തിൽ അവൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ വർഷങ്ങൾ തിരികെ ലഭിക്കില്ല.

പക്ഷേ അവൾക്ക് പറയാൻ ഒരു കാര്യമുണ്ട്.

"എന്റെ സഹോദരങ്ങൾ നല്ല നിലയിൽ ജീവിക്കുന്നു."

ഒരുപക്ഷേ...

അതാണ് അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം.

---

മണലാരണ്യത്തിലെ നാലാം പതിറ്റാണ്ട്

ഇത് പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ ത്യാഗവും കുടുംബസ്നേഹവും ആസ്പദമാക്കി തയ്യാറാക്കിയ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക/യഥാർത്ഥ ജീവിതങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട കഥയാണ്.

മണലാരണ്യത്തിലെ നാലാം പതിറ്റാണ്ട്, പ്രവാസി കഥ, പ്രവാസ ജീവിതം, സൗദി അറേബ്യ, Saudi Arabia, പ്രവാസി മലയാളി, മലയാളി പ്രവാസി, emotional story malayalam, heart touching story, malayalam emotional story, real life story malayalam, gulf life, gulf malayali, Saudi life, Malayalam short film, Malayalam story, family story, sacrifice story, women sacrifice, പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ കഥ, സൗദിയിലെ ജീവിതം, വീട്ടുജോലിക്കാരി, domestic worker story, 40 years in Saudi, emotional malayalam video, malayalam reels, malayalam shorts